الکتروکاردیوگرافی (ECG یا EKG) یک تست تشخیصی است که برای اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی قلب استفاده می‌شود. این تست به کمک الکترودها (سنسورها) که بر روی پوست قرار می‌گیرند، نوسانات الکتریکی که در زمان انقباضات و انبساطات قلب ایجاد می‌شود، ثبت می‌کند. اطلاعات به دست آمده از ECG به پزشکان کمک می‌کند تا عملکرد قلب و حالت‌های مختلف آن را تحلیل کنند.

مهمترین اجزای یک الکتروکاردیوگرافی شامل موارد زیر است:

1. الکترودها:
این‌ها سنسورهایی هستند که بر روی پوست قرار می‌گیرند و به ثبت الکتروگرافی از فعالیت الکتریکی قلب کمک می‌کنند. الکترودها به نقاط مختلفی از بدن افراد متصل می‌شوند.

2. نمودار ECG:
اطلاعات ثبت شده به شکل نموداری به نام نمودار ECG یا الکتروگرام نمایش داده می‌شود. این نمودار شامل امواج و قسمت‌های مختلفی است که نشان‌دهنده چرخه‌های مختلف قلب می‌باشد.

3. پرهیزهای قلبی:
در ECG، تغییرات الکتریکی ناشی از انقباضات و انبساطات قلب به وضوح مشخص می‌شود. این تغییرات به نام پرهیزهای قلبی شناخته می‌شوند.

ECG به عنوان یک ابزار تشخیصی مهم در پزشکی برای ارزیابی و تشخیص بیماری‌های قلبی، اختلالات ریتم قلب، و مشکلات دیگر مرتبط با قلب استفاده می‌شود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *